یکبار برای همیشه

بگذاریم که احساس هوایی بخورد

تاريخ : ٩ خرداد ۱۳٩۱ | ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ | نویسنده : شقایق ...

این چند وقت یک مطالعاتی راجع به دوره قاجار داشتم .

میدونید وقتی من این عکسها رو نگاه میکنم واسه هر کدوم توی ذهنم یک داستان زندگی

میسازم. اینکه هرکدوم کی بودند و چکار کردند. یکجور نظریه پردازی ماتریسی!!

 بیاید یک سفر توی زمان بکنیم.

همیشه به نظرم دوره قاجار یک دوره تاریخی ننگین بوده. دوره عهدنامه های ننگین وتکه

تکه شدن کشورم.  روزگارشون چقدر بد گذشته,نمیدونم!!

 یعنی به چی فکر میکردند؟ اصلا فکر میکردند؟

یعنی اجداد ما, فکر جنگ و مبارزه داشتند؟ فکر پیشرفت داشتند؟ یا دست

و پاشون رو قیود مذهبی بسته بوده؟؟یا از زور فقر صداشون در نمیومده؟

یعنی به فکر نسلهای بعد بودند یا از ترس مجازات توی خانه هاشون خزیده بودند؟

اینها سوالهای منه بعد از 100 سال که از قاجار میگذره و گذشتگانم رو دربرابر

سرنوشت الان کشورم مسئول میدونم ومحکوم میکنم

اینم چند تا عکس..

دو دختر قاجاری

دروازه شمیران در زمان ناصرالدین شاه

زنان قاجاری

دو خانواده قاجاری

برگردیم به زمان حال

روزگارمان روزگار جالبیست.

روزگار اجلاس 5+1 و تغییر قیمت سکه در عرض یک ساعت

روزگار دیپلمات متدین و نماینده فرهنگ وشخصیت ایرانی در برزیل

روزگار علمایی که صدایشان برای اینهمه  درد مردم در نمیاید و از حرفهای بیربط سیاسی

شاهین نجفی دردشان میگیرد.

روزگاری که یادمان داده اند اگر گرسنگی بکشیم وهمه دنیا را به توطئه محکوم

کنیم, حتما جایمان توی بهشت است(بیخیال این دنیا)

روزگاری که جواب حرفهای حسابمان توهین است

روزگاری که وقتی جمعه ها برای عبادت خدا, کنار هم جمع میشویم و نماز میگذاریم, به

جای طلب خیر و شادی برای همه دنیا, آرزوی مرگ  میکنیم

روزگاری که هنوز نمیتوانیم روی پاهای تولید کوچکترین مایحتاجمان بایستیم و

برای رانندگی ماشین انرژی هسته ای, آبروی کشورمان را حراج کرده ایم

روزگاری که یک کشور نیم وجبی ادعای خاکمان را میکند وککمان هم نمیگزد

روزگاری که ...

راستی نسلهای بعد راجع به پدران و مادرانی که اینچنین سکوت کردند و سواری

دادند, چطور فکر میکنند؟