یکبار برای همیشه

بگذاریم که احساس هوایی بخورد

تاريخ : ٢۱ خرداد ۱۳٩۱ | ٦:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : شقایق ...

خیلی تفاوت ندارد

بودجه های میلیاردی سال 1357

افزایش صنعت توریسم

امکانات عالی مدارس

رایگان بودن آموزش تا سطح دکترا

و فریاد:

شاه خائن تمام بودجه مملکت را به غارت برده است.من دولت تعیین میکنم

هنوز گوشهایمان از آن فریاد پر است و مزه مزه میکنیم:

گیلاس کیلویی هفت هزار تومان

توت فرنگی کیلویی.....(مگه انقدر مایه دار توی جمعمون هست که یک کیلو توت فرنگی

بخره؟؟؟)

بیکاری مطلق در میان کارگران

فلج شدن همه صنایع داخلی در سال تولید ملی!!!!!

پولهای سرسام آور آب و برق

گرانی نفس گیر تجهیزات درمانی

ملی شدن اینترنت

اما اهمیتی ندارد. ملت سرافراز ایران آلزایمر گرفته وحافظه تاریخی ندارد.

ملت سرافراز ایران توی اتوبانها دنده عقب میرود. توی خیابان آشغال میریزد. نان به نرخ

روز خور است,ایستادن توی صف برایش بی معناست. هر جور شده میدزد. یکی

ازکارش . یکی از کرایه ماشینش یکی از پول مردم.

ملت سرافراز ایران برای امام حسین قمه میزند. با زنجیر شانه اش را تکه تکه

میکند. برای حضرت زهرا 20 روز عزاداری میکند.هر شب توی خواب حوری بهشتی

میبیند. اسم امام هادی هرجا بیاید حنجره طرف را میدرد. پول توی طرفداری  از هرکسی

که باشد, ملت سرافراز ایران آنجاست.

ملت همیشه در صحته ایران هنوز فریاد میزند:

مرگ بر آمریکا

 

پ.ن1: اینروزها خیلی غصه میخورم توی محل کارم. احساس میکنم با فلج شدن این

صنعت که شاید نبض صنعت ایران باشه , هزاران نفر در معرض بیکاری هستند. انگار یک

بچه ای دارم که داره ذره ذره جلوی چشمم جون میده. تحمل دیدن پالتهای خالی.

کارگرهایی که از قطع شدن اضافه کاری هاشون موندن چطور زندگی کنن, کارمندهایی

که اگر شانس بیارن و به تعدیل نیرو نخورن هیچ پولی برای گذران زندگی نخواهند

داشت, چون حقوقها به شدت کاهش پیدا کرده,  گردن کج کردن جلوی خارجی هایی که

تا دیروز التماس میکردن با این شرکت همکاری کنن و ما محلشون نمیزاشتیم و....

 تازه محل کار من شاید یکی از 3 شرکت حیاتی ایرانه. وضع بقیه چیه!!! خدا میدونه

خدا کنه اوضاع بهتر بشه چطوریش نمیدونم