یکبار برای همیشه

بگذاریم که احساس هوایی بخورد

تاريخ : ٧ فروردین ۱۳٩٤ | ٩:٢٦ ‎ق.ظ | نویسنده : شقایق ...

هفته های چهارم وسوم فروردین مثل هفته های اول مهر است

همیشه پر از استرس پر از اضظراب

نمیدونم شاید اگر بزرگ نشده بودم این حس کمتر بود. شاید اگر تنها دغدغه

پایان تعطیلاتم  مثل بچگی ها ، دور شدن از بچه های فامیل  بود راحتتر

میتونستم تحمل کنم به امید یکی دو هفته  بعدی که همو میدیدیم

دیگه بچگینیست و بزرگ شدیم واین یعنی نگران سلامتی خودمونیم. نگران

پیر شدن بابا و مامانامون سلامتیشون و خدای نکرده ازدست دادنشون

نگران حرف و حدیث مردم، نگران حقوق و چک و اقساط بانک...

نگران درسای دانشگاهو کارهای زیاد تلنبار شده شرکت و اداره

وقتی بزرگ میشیم این اضطرابها انقدر پررنگ میشه که هقته های

بعد از تعطیلات رو ترسناک میکنه و روزهای اخر تعطیلی رو تلخ

خوب یا بد امسال شروع شد. 340روزی فرصت داریم برای ساختن سال خوب

امیدوارم امسال برای همه سال سرشار از سلامت و سعادت باشه